1961-1980

1981-2000

2001-2010

2011-

 

  Kronika parafii w Tucznie, tekst w wersji oryginalnej

 

1945

Wyzwolenie Tuczna luty. Miasto zostało nieuszkodzone. Po kilku tygodniach stacjonujące w Tucznie wojska radzieckie spaliły miasto w 70%, kościół był nieznacznie uszkodzony. Początkowo kościół był zajęty przez wojska radzieckie, które uczyniły sobie w nim skład zrabowanego mienia niemieckiego. Dopiero w maju wywieziono zgro-madzone rzeczy i oddano kościół katolikom. W tym czasie proboszcz Henke (Niemiec), odprawiał nabożeństwa w kaplicy szpitala. Pierwsi Polacy zaczęli się osiedlać w Tucznie w marcu. Byli to przeważnie wywiezieni na roboty przymusowe do Niemiec. Później przybyli nowi osiedleńcy z Centralnej Polski i terenów zajętych przez ZSRR. Pierwszym proboszczem Polakiem został ks. Andrzej Bardecki w czerwcu 1945 r. Wtedy została powołana pierwsza Rada Parafialna: ks. Bardecki, Stefan Branski, Jan Makowski, Z. Kurjata, Jan Sazała. Opierając się na informacjach katolików niemieckich, ks. Bardecki wraz z Radą Parafialną odszukał ziemię należącą do parafii. Odpowiednie wyciągi otrzymał z Powiatowego Urzędu Katastralnego.
 

1946

We wrześniu następuje zmiana proboszcza. Ks. Bardecki odchodzi do Wschowy a na jego miejsce przybywa ks. Andrzej Kostka, były kapelan wojskowy. W tym czasie wykonano nowe drzwi wejściowe do kościoła, poprzednie były w złym stanie. 6 grudnia przybywa nowy proboszcz ks. Zygmunt Gendzieński. Do parafii należą wtedy oprócz Tuczna – Sędzice, Rzeczyca, Zbiewo, Strzelno i Marta (nazwy zapisane w kronice). W Tucznie była kaplica „Caritas” w sanatorium obsługiwanym przez Siostry Pasterki oraz kaplica w domu starców, który był własnością Sióstr Elżbietanek. Msze Św. niedzielne były odprawiane w następującym porządku: rano wyjazd do jednej z filii, o godz. 1030 Suma w Tucznie i wyjazd do kolejnej filii. Po południu Nieszpory w Tucznie. W Tucznie była szkoła 6 klasowa. Uczyły 3 nauczycielki, ks. proboszcz uczył religii (10 godz.). W Rzeczycy szkoła 6 klasowa, religii uczył kierownik, który miał misję kanoniczną. Tak samo było w Strzelnie.
 

1947

Koło ministrantów prowadziła emerytowana nauczycielka, pani Maria Strojecka, pensjonariuszka ss. Pasterek. Wiosną przystąpiono do szklenia okien kościoła i plebanii. Parafia otrzymała cała skrzynię szkła dzięki staraniom burmistrza Stefana i sekretarza Urzędu Miejskiego Wincentego. Naprawiono 2 poważne uszkodzenia dachu kościoła. Wywieziono 20 furmanek śmieci z kościoła, plebanii i budynków. Uruchomiono łazienkę na plebanii. W czasie kolędy proboszcz odwiedził wszystkich Polaków i około 800 katolików niemieckich. Rekolekcje wielkopostne głosił ks. Alojzy Jurzykowski, dzieci szkolne miały rekolekcje w szkole, przez 3 dni. Do Pierwszej Komunii Św. przystąpiło w Tucznie 80 dzieci, a w Rzeczycy 30. Ostatni Niemcy z Tuczna i okolic zostali wysiedleni 15 sierpnia. Przed wyjazdem żegnali się z ks. proboszczem.
 

1948

Do parafii zostają przyłączone 2 kolejne kościoły: w Miłogoszczy i Prusinowie Starym i Nowym. Do tych kościołów dojeżdżał ks. proboszcz co 3 niedzielę. W Tucznie odbył się dzień skupienia dla księży i konferencja dekanatu Wałcz w sanatorium „Caritas”. W grudniu odbyły się rekolekcje i poświęcenie rodzin Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Rekolekcje prowadził ks. Turek – jezuita.

 

1949

W parafii zostały przeprowadzone misje w dniach 14-20 marca. Prowadzili je OO. Oblaci z Gorzowa. Spowiadało 12 księży, przystąpiło 3570 osób do Komunii Św. Na zakończenie misji postawiono krzyż z drewna dębowego, ufundowanego przez leśniczego z Tuczna p. Zydora. Misje w Rzeczycy odbyły się w dniach 15-17 marca. Pierwsza wizytacja dziekańska odbyła się w dniach 7 i 8 lipca. Wypadła bardzo dobrze. W październiku poświęcono sztandar Matek Różańcowych.
 

1950

W lipcu zostało poświęcone sanatorium gruźlicze dla dzieci. Powstało w zabranym przez władze państwowe bu-dynku kościelnym „Caritas”. Zostało uruchomione 14 kwietnia 1951 r. Siostry Pasterki znalazły w nim zatru-dnienie. W grudniu przybył stały kapelan ks. Eugeniusz Chlibowicki.
 

1951

Do parafii Tuczno przyłączono Mielęcin i Rusinowo. W Mielęcinie został podpalony i spłonął zabytkowy kościół.
 

1952

18 czerwca odbyło się pierwsze po wojnie bierzmowanie. Do parafii przybył ordynariusz gorzowski ks. Szelążek. Do bierzmowania przystąpiło 559 osób. Wykonano nowe tabernakulum do kościoła parafialnego. Wykonał je p. Hołowacz. Dokonano częściowej naprawy instalacji elektrycznej i utworzono nowe punkty świetlne. 22 czerwca ks. proboszcz Grendzieński obchodził XX-lecie posługi kapłańskiej. We wrześniu zostały pomalowane kościoły w Rzeczycy i Sędzicach (Jeziorki). 26 października ustawiono na filarach 2 nowe figury: Serca Pana Jezusa i odno-wioną figurę Matki Najświętszej.
 

1953

8 września poświęcono i postawiono krzyż na miejscu spalonego kościoła w Mielęcinie.
 

1954

Do kościoła parafialnego wstawiono figurę św. Teresy. Została ufundowana przez rodzinę, dla uproszenia łask dla córki Teresy. Na wieży kościoła parafialnego powieszono dzwon zdjęty z kościoła protestanckiego. Dzwon prze-kazała Powiatowa Rada Narodowa z Wałcza. Dzwon ważył 4 metry. Poprawiono obie bramy przy kościele; konserwator zabytków zwrócił uwagę na zniszczenie oryginalnych tynków barokowych. Do parafii przybył pierwszy ksiądz wikary (ks. Józef Król). Codziennie odprawiał Mszę Św. w sanatorium dla sióstr Pasterek, a ks. proboszcz odprawiał w kościele parafialnym.
 

1955

20 marca przybyła nowa figura – św. Józef, ufundowana przez aptekarzową z Tuczna. Została umieszczona na 4-tym filarze.
 

1956

1 stycznia poświęcono nowy sztandar M.B. Różańcowej w Jezior-kach. 4 marca poświęcono w Miłogoszczy 2 chorągwie N. M. Pa-nny. Ks. proboszcz zakupił nową chorągiew pogrzebową. Rodzina Kosteckich ufundowała chorągiew Matki Bożej Różańcowej dla Róży p. Kosteckiej, natomiast gospodarze ufundowali chorągiew św. Józefa. Mielęcin i Miłogoszcz ufundowały odnowienie i prze-róbkę 2 sztandarów poniemieckich u sióstr Elżbietanek w Gdańsku. Procesja Bożego Ciała w Jeziorkach i Miłogoszczy z braku pozwo-lenie, odbyły się tylko wokół kościoła. 22 września przybył na pra-ktykę ks. Mieczysław Gruchała, a 24 października nowy wikariusz – ks. Edward Zawada.

1957

30 czerwca ks. proboszcz Gendzieński obchodził XXV-lecie kapłaństwa. 12 sierpnia odwiedził Tuczno pierwszy biskup w Gorzowie, ks. bp Teodor Bench. W parafii było 11 szkół podstawowych: trzy 7 klasowe, jedna 5 klasowa a pozostałe 4 klasowe. Ogrodzono cmentarz w Tucznie. Materiały pozyskano z cmentarza w Marcie i cmentarza poniemieckiego w Tucznie. Naprawiono i pokryto dachem dom pogrzebowy na cmentarzu. Z nadwyżki materiałów ogrodzono figurę Serca Pana Jezusa stojącą przy ul. Wolności. Prezydium Rady Narodowej ofiarowało część materiałów i 2 pracowników. W dniach 28-31 października w pielgrzymce do Częstochowy i Krakowa udały się 53 osoby.

1958


kaplica w sanatorium

4 maja poświęcono nowy, 7 me-trowy, z drewna dębowego krzyż na cmentarzu w Miłogoszczy. Za-stąpił on stary, spróchniały krzyż poniemiecki.
1 sierpnia do Tuczna przybył nowy wikariusz – ks. Jerzy Wagner.

27 października udała się do Częstochowy pielgrzymka 53 osób.

W oddanej plebanii w Mielęcinie urządzono kaplicę. W tym roku nie było w parafii I komunii Św. Zgodnie z zarządzeniem Kurii Biskupiej do I Komunii Św. miały przystępować dzieci z klas III.

1959

25 stycznia poświęcono w Rzeczycy nowe, pancerne tabernakulum. 15 lutego poświęcono nowe tabernaculum w Jeziorkach, a w Wielki Czwartek (26 III) w Mielęcinie. 3 maja poświęcono nowy krzyż przydrożny w Płocicznie, ufundowany przez miejscowego leśniczego. W dniach 7-10 maja w parafii odbyła się pierwsza wizytacja kanoniczna. Wizytował ks. bp Jerzy Stroba, sufragan gorzowski. W dniach 14-21 czerwca miały miejsce Misje parafialne. W Mielęcinie postawiono krzyż jako pamiątkę Misji Św. 1 lipca na miejsce ks. Gruchały przybywa ks. Władysław Kasprzak. W roku szkolnym 1959/60 wprowadzono Msze Św. szkolną. Księża wikarzy uczą po 29 godzin tygodniowo, a ks. proboszcz 13. Przeprowadzono czyszczenie i strojenie organów. Uzupełniono brakujące piszczałki do jednego registru. Fundusze pochodziły ze sprzedaży motocykla parafialnego i składek wiernych. Zakupiono nowe figury do szopki bożonarodzeniowej. Dotychczasowe składały się z różnych kompletów; część należało do sióstr Pasterek, które zabrały je przy wyprowadzce.
 

1960

W czasie kolędy sporządzono, na polecenie Kurii Biskupiej, dokładny spis parafian. 1 lipca do parafii przybył nowy wikariusz – ks. Zygmunt Zarada. Księży usunięto z nauczania w szkołach 7 klasowych, zalecane przez władze punkty katechetyczne, księża nie przyjęli. Dzieci uczęszczały na naukę religii do kościołów. W Jeleniach nauki religii nie było z powodu trudności w dojeżdżaniu i braku miejsca na nauczanie. We Wrzosach postawiono nowy, 5-cio metrowy krzyż przydrożny, ciosany, malowany z pasyjką.
 

<<<<<  

dalej >>>>>