Ołtarz św. Barbary, barok, XVII w., fundacja Tuczyńskich, częściowo przebudowany w XVIII w.

Architektoniczny jednokondygnacjowy ze zwieńczeniem, flankowany dwoma kolumnami z kapitelami kompo-zytowymi, dźwigającymi przerwane belkowanie, uskrzydlonym aniołkiem na osi. Ucha o bogatej dekoracji rzeź-biarskiej z motywami chrząstkowymi; zwieńczenie z prostokątnym popiersiem św. Barbary (obraz) w otoczeniu rzeźbionej dekoracji akantowej, zakończone rzeźbą niezidentyfikowanego świętego z różańcem w ręku. W części środkowej duży obraz św. Barbary zamknięty półkoliście z końca XIX w. (Chrzanowski, Katalog zabytków Sztuki w Polsce, 1960)

1970 r. 1970 r. 1970 r. 2008 r. 2008 r. 2006 r.

Drugi ołtarz boczny w nawie północnej - którego „(...) tituli s. Barbarne (...)" i określenie materiału „(...) ligneum sculptum deauratum (...)" pojawia się w wizytacji przeprowadzonej przez T. Kierskiego w 1738 roku, jest przy obecnym stanie przemalowań i uzupełnień trudny do datowania. Wiadomo jednak, że ołtarz pod tym wezwaniem istniał już nieco wcześniej. O fakcie tym donosi wzmianka z 1725 roku, zawarta w księdze grodzkiej wałeckiej informująca, że Marianna z Tuczyńskich Mycielska-Radońska funduje w Tucznie bractwo ołtarza Św. Barbary. Architektura ołtarza, wykrój części środkowej z uskokiem obramionym „wodą", cokoły i belkowanie — mogą pochodzić z początku XVIII wieku. Dekoracje jednak ornamentalne: liście, zwisy owocowe oraz „metalicz-ne" uszy wskazują na pierwszą połowę XVII wieku. Są to zapewne fragmenty nieistniejącego dziś w całości ołtarza, a użyte zostały w tym obiekcie wtórnie. Z zespołu ornamentów i wystroju malarskiego jedynie tylko dwa liście akantu oraz obraz św. Barbary w zwieńczeniu stanowią zapewne - poza architekturą - oryginalne elementy XVIII-wiecznego zdobienia. Obraz w części środkowej powstał w XIX wieku i przypuszczać należy, iż jest dziełem malarza, który wykonał malowidła ścienne w kruchcie pod wieżą i dwa obrazy w ołtarzach bocznych w prezbiterium. (Maria Puciata, Pracownie Konserwacji Zabytków w Warszawie, Koszalińskie Zeszyty Muzealne t. 3, 1973 r.)

W lipcu 2008 r. ołtarz został poddany rekonstrukcji, renowacji i konserwacji. W końcu roku 2008 została zamontowana odnowiona część ołtarza. Prace konserwatorskie przy ołtarzu były możliwe dzięki dotacji Konserwatora Zabytków ze Szczecina. Koszt pierwszego etapu prac wyniósł przeszło 53 tys. zł. Uszaki i obrazy będą poddane renowacji i konserwacji w późniejszym czasie.

2008 r.

 

2008 r.

2009 r.

2009 r. 2010 r. 2010 r.

2010 r.

     8 listopada 2010 r. obrazy z ołtarza św. Barbary powróciły z konserwacji. Ołtarz został rozebrany i ponownie złożony z obrazami i nowym, drewnianym blatem. W ten sposób renowacja i konserwacja ołtarza została za-kończona. Koszty w 64% zostały pokryte z dotacji Woj. Konserwatora Zabytków w Szczecinie.

<<<<<